PVC-coatings worden meestal gemaakt met een PVC-hars van pastakwaliteit, een emulsie gepolymeriseerde hars. Deze formulering is opzettelijk ontworpen om een extreem fijne deeltjesgrootte te hebben, wat wordt bereikt door het sproeidrogen van een emulsie van vinylchloride monomeer in water. Het resultaat is een hars dat in combinatie met weekmakers en een reeks additieven (zoals stabilisatoren, smeermiddelen, vulstoffen en pigmenten) een zogenaamde vloeibare PVC vormt - een vloeibare formulering die als coating kan worden aangebracht en vervolgens kan worden uitgehard om een duurzame, flexibele film te produceren.
De keuze van pastakwaliteit hars boven suspensiehars is belangrijk. Suspensie PVC-harsen worden geproduceerd met grovere deeltjes en zijn meer geschikt voor toepassingen zoals harde buizen of profielen. Daarentegen zorgt de fijne deeltjesgrootte van pasteus (emulsie gepolymeriseerd) PVC ervoor dat de coating glad is, een uitstekende hechting heeft en na uitharding consistente prestaties levert. Bovendien integreert de pastakwaliteit hars effectief met de weekmakers tijdens het uithardingsproces, waarvoor meestal verhoogde temperaturen nodig zijn, waardoor de uiteindelijke coating de gewenste eigenschappen heeft, zoals flexibiliteit, duurzaamheid en helderheid.
Deze benadering van de harssamenstelling is van cruciaal belang voor meer gespecialiseerde vinylcoatingtoepassingen, zoals die in decoratieve vloeren of beschermende oppervlaktecoatings, waar uniformiteit en een gladde afwerking van cruciaal belang zijn. De zorgvuldige aanpassing van additieven en verwerkingsomstandigheden maakt de plastisol verder op maat om te voldoen aan de prestatie-eisen die specifiek zijn voor het eindgebruik.

Leidraad Formulering 1: Standaard flexibele PVC-coating (plastisolcoating)
Deze formulering is typisch voor vloeren, decoratieve films en toepassingen waarbij een goede hechting en flexibiliteit van primair belang zijn. Het is gebaseerd op een PVC-hars met een hoge pastakwaliteit (emulsie gepolymeriseerd) voor een fijne deeltjesgrootte die een gladde film oplevert na uitharding.
| Component | Belading (phr) | Functie/rol |
|---|---|---|
| PVC-hars van pastakwaliteit (Vinylchloridehars) | 100 | De filmvormende ruggengraat die het structurele kader voor de coating vormt. |
| Weekmaker (bijv. dioctylftalaat of een modern alternatief) | 120 | Verzacht de hars en regelt de reologie; een hoger weekmakergehalte verhoogt de flexibiliteit. |
| Thermische stabilisator (bijv. Ca-Zn-complex of alternatieven op basis van tin) | 3 | Beschermt de hars tegen degradatie tijdens het uithardingsproces bij hoge temperatuur. |
| Dispergeermiddel | 1 | Helpt bij het gelijkmatig verdelen van de harsdeeltjes en eventuele pigmenten of vulstoffen over het mengsel. |
| Smeermiddel | 1 | Verbetert de verwerkbaarheid door interne wrijving te verminderen en een soepele stroming tijdens het aanbrengen te garanderen. |
| Vulstof (bijvoorbeeld talk of calciumcarbonaat) | 5 | Past de viscositeit aan, verbetert de oppervlakte-eigenschappen en helpt de kosten te beheersen; kan ook het mattereffect beïnvloeden. |
| Pigment/Additieven (optioneel) | 1-3 | Geeft kleur of extra eigenschappen (zoals UV-stabilisatie); kan worden weggelaten voor heldere coatings. |
Mengnotitie:
- Dispergeer het PVC-hars eerst in de weekmaker bij een gecontroleerde temperatuur.
- Voeg achtereenvolgens de stabilisator, het dispergeermiddel en het smeermiddel toe.
- Voeg tot slot het vulmiddel en pigment (indien gebruikt) toe om een homogeen mengsel te verkrijgen voor het aanbrengen.
Leidende formulering 2: Zeer vaste, duurzame PVC-coating voor industriële toepassingen
Deze formulering is gericht op toepassingen die een verbeterde chemische, weers- of mechanische weerstand vereisen. Het ontwerp kan gericht zijn op industriële oppervlakken of architecturale bekledingen waar een robuuste, high-solid film gewenst is.
| Component | Belading (phr) | Functie/rol |
|---|---|---|
| PVC-hars van pastakwaliteit (Vinylchloride hars/polymeer) | 100 | Dient als primaire filmvormer voor uitstekende hechting en een uniform oppervlak bij uitharding. |
| Hoogwaardig weekmakersmengsel | 100 | Balanceert flexibiliteit met verbeterde weerstand (chemisch, verwering); het selecteren van een mengsel kan de duurzaamheid optimaliseren. |
| Thermisch stabilisatormengsel (op basis van calcium-zink) | 3 | Garandeert langdurige thermische en oxidatieve stabiliteit tijdens verwerking en levensduur. |
| Vulstof (bijv. talk, marmerstof) | 8 | Verbetert de mechanische eigenschappen, verlaagt de kosten en kan de oppervlakteafwerking en opaciteit van de coating wijzigen. |
| Impactversterker (indien nodig) | 1 | Verbetert de slagvastheid, wat nuttig is in toepassingen die gevoelig zijn voor schuren of mechanische spanningen. |
| Smeermiddel / Verwerkingshulpmiddel | 1 | Bevordert een soepele verwerking en helpt een lage viscositeit te behouden voor het efficiënt aanbrengen van coatings. |
| Pigmentconcentraat (optioneel) | 3 | Biedt decoratieve waarde of opaciteit; aan te passen aan esthetische of UV-beschermingseisen. |
Verwerkingsnotitie:
- De hars wordt eerst gemengd met de weekmaker en stabilisator om een uniforme basis te verkrijgen.
- Vulstoffen, impactmodificatoren en eventuele pigmenten worden dan langzaam toegevoegd om de dispersie te behouden.
- Het uiteindelijke mengsel wordt meestal bij kamertemperatuur aangebracht en onder gecontroleerde verwarmingsomstandigheden uitgehard om de beoogde filmeigenschappen te verkrijgen.
Extra overwegingen
- Aanpassing voor eindgebruik: Afhankelijk van de gewenste uiteindelijke eigenschappen - zoals flexibiliteit versus stijfheid, glans versus matte afwerking of verbeterde duurzaamheid bij buitengebruik - moeten de niveaus van weekmaker, vulstof en extra additieven nauwkeurig worden afgesteld. Laboratoriumproeven zijn essentieel om de optimale balans te bepalen.
- Verwerkingsvoorwaarden: De volgorde van mengen, de temperatuur en het uithardingsprofiel hebben allemaal een kritieke invloed op de uiteindelijke filmprestaties. Een te hoge uithardingstemperatuur kan bijvoorbeeld leiden tot voortijdige degradatie, zelfs als er stabilisatoren aanwezig zijn.
- Omgevingsfactoren en regelgeving: Recente trends geven de voorkeur aan formules met een lager weekmakergehalte (met geavanceerde, niet-ftalaathoudende types) en loodvrije stabilisatoren om te voldoen aan milieu- en gezondheidsvoorschriften. Pas de componenten dienovereenkomstig aan bij het formuleren voor specifieke markten.
Deze formuleringen zijn bedoeld als uitgangspunt. Ze bieden een kader om op voort te bouwen met verdere experimenten en optimalisatie op maat van uw specifieke verwerkingsapparatuur, substraat en prestatiecriteria.